ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ

 

Με­τὰ τὴν β´ Στι­χο­λο­γί­αν, Κά­θι­σμα.

 Τῆς ἑ­ορ­τῆς.

Ἦ­χος δ´. Κα­τε­πλά­γη Ἰ­ω­σήφ.

Θε­ο­φα­νεί­ας ὁ και­ρός· Χρι­στὸς ἐ­πέ­φα­νεν ἡ­μῖν, ἐν Ἰ­ορ­δά­νῃ πο­τα­μῷ· δεῦ­τε ἀν­τλή­σω­μεν πι­στοί, ὕ­δωρ ἀ­φέ­σε­ως τῶν ἁ­μαρ­τι­ῶν ἡ­μῶν· Χρι­στὸς γὰρ ἐν σαρ­κὶ ἐ­πε­δή­μη­σε, τὸ πρό­βα­τον ζη­τῶν τὸ θη­ρι­ά­λω­τον· καὶ ἀ­νευ­ρὼν εἰ­σή­γα­γεν ὡς εὔ­σπλαγ­χνος, εἰς τὸν Πα­ρά­δει­σον αὖ­θις. Χρι­στὸς ἐ­φά­νη, ἐν Ἰ­ορ­δά­νῃ, καὶ τὸν κό­σμον ἐ­φώ­τι­σε.

 

Εἰς δὲ τὴν γ´ Στι­χο­λο­γί­αν, τὸ με­τὰ τὸν Πο­λυ­έ­λε­ον Κά­θι­σμα τοῦ Ὁ­σί­ου.

Ἦ­χος γ´. Θεί­ας πί­στε­ως.

Θεί­ας αἴ­ρων σου χεῖ­ρας πρὸς ὕ­ψος, στῦ­λος Ὅ­σι­ε φω­σφό­ρος ὤ­φθης, τῶν προ­σευ­χῶν ἐν ταῖς ἀ­κτῖ­σι λαμ­πό­με­νος· πρὸς οὐ­ρα­νὸν γὰρ πτε­ρώ­σας δι­ά­νοι­αν, καὶ τῶν ἀῤ­ῥή­των γε­νό­με­νος μέ­το­χος, ὅ­λος ἤ­στρα­ψας, Χρι­στὸν τὸν Θε­ὸν αἰ­τού­με­νος, δω­ρή­σα­σθαι ἡ­μῖν τὸ μέ­γα ἔ­λε­ος.

Ἡ Ὑ­πα­κο­ή. Ἦ­χος πλ. β´.

Τῷ ἑ­κου­σί­ῳ καὶ ζω­ο­ποι­ῷ σου θα­νά­τῳ Χρι­στέ, πύ­λας τοῦ ᾅ­δου συν­τρί­ψας ὡς Θε­ός, ἤ­νοι­ξας ἡ­μῖν τὸν πά­λαι Πα­ρά­δει­σον· καὶ ἀ­να­στὰς ἐκ τῶν νε­κρῶν, ἐρ­ρύ­σω ἐκ φθο­ρᾶς τὴν ζω­ὴν ἡ­μῶν.

 Καὶ τὸ κά­θι­σμα τοῦ ὁ­σί­ου ἐκ τοῦ Μη­ναί­ου.

Ἦ­χος πλ. δ´. Τὴν Σο­φί­αν καὶ Λό­γον.

Ἐγ­κρα­τεί­ᾳ καὶ πό­νοις καὶ προ­σευ­χαῖς, τὴν ψυ­χήν σου κο­σμή­σας θε­ο­πρε­πῶς, γέ­γο­νας συμ­μέ­το­χος, τῶν Ὁ­σί­ων ἀ­οί­δι­με· καὶ τῶν θαυ­μά­των ὄν­τως, χα­ρί­σμα­τα ἔ­λα­βες, τοῦ ἰ­ᾶ­σθαι τὰς νό­σους, τῶν πί­στει τι­μών­των σε· ὅ­θεν καὶ δαι­μό­νων, ἀ­πε­λαύ­νων τὰ πλή­θη, πα­ρέ­χεις ἰ­ά­μα­τα, τοῖς ἀν­θρώ­ποις τῇ χά­ρι­τι, θε­ο­φό­ρε Θε­ο­δό­σι­ε. Πρέ­σβευ­ε Χρι­στῷ τῷ Θε­ῷ, τῶν πται­σμά­των ἄ­φε­σιν δω­ρή­σα­σθαι, τοῖς ἑ­ορ­τά­ζου­σι πό­θῳ, τὴν ἁ­γί­αν μνή­μην σου.

ΚΟΝΤΑΚΙΟΝ, ΟΙΚΟΣ, ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ

Κον­τά­κι­ον καὶ Οἶ­κος τὰ Ἀ­να­στά­σι­μα.

Κον­τά­κι­ον. Ἦ­χος πλ. β´. Τὴν ὑ­πὲρ ἡ­μῶν.

Τῇ ζω­αρ­χι­κῇ, πα­λά­μῃ τοὺς τε­θνε­ῶ­τας, ἐκ τῶν ζο­φε­ρῶν, κευθ­μώ­νων ὁ ζω­ο­δό­της, ἀ­να­στή­σας ἅ­παν­τας Χρι­στὸς ὁ Θε­ός, τὴν ἀ­νά­στα­σιν ἐ­βρά­βευ­σε, τῷ βρο­τεί­ῳ φυ­ρά­μα­τι· ὑ­πάρ­χει γὰρ πάν­των Σω­τήρ, ἀ­νά­στα­σις καὶ ζω­ή, καὶ Θε­ὸς τοῦ παν­τός.

Ὁ Οἶ­κος.

Τὸν Σταυ­ρὸν καὶ τὴν τα­φήν σου Ζω­ο­δό­τα, ἀ­νυ­μνοῦ­μεν οἱ πι­στοὶ καὶ προ­σκυ­νοῦ­μεν, ὅ­τι τὸν ᾅ­δην ἔ­δη­σας Ἀ­θά­να­τε, ὡς Θε­ὸς παν­το­δύ­να­μος, καὶ νε­κροὺς συ­να­νέ­στη­σας, καὶ πύ­λας τοῦ ᾅ­δου συ­νέ­τρι­ψας, καὶ κρά­τος τοῦ θα­νά­του κα­θεῖ­λες ὡς Θε­ός. Δι­ὸ οἱ γη­γε­νεῖς δο­ξο­λο­γοῦ­μέν σε πό­θῳ τὸν ἀ­να­στάν­τα, καὶ κα­θε­λόν­τα ἐ­χθροῦ τὸ κρά­τος τοῦ πα­νώ­λους, καὶ πάν­τας ἀ­να­στή­σαν­τα τοὺς ἐ­πὶ σοὶ πι­στεύ­σαν­τας, καὶ κό­σμον λυ­τρω­σά­με­νον ἐκ τῶν βε­λῶν τοῦ ὄ­φε­ως, καὶ ὡς μό­νον δυ­να­τόν, ἐκ τῆς πλά­νης τοῦ ἐ­χθροῦ λυ­τρω­σά­με­νον ἡ­μᾶς· ὅ­θεν ἀ­νυ­μνοῦ­μεν εὐ­σε­βῶς τὴν ἀ­νά­στα­σίν σου, δι᾿ ἧς ἔ­σω­σας ἡ­μᾶς, ὡς Θε­ὸς τοῦ παν­τός.

Συ­να­ξά­ρι­ον.

Τῇ ΙΑ´ τοῦ αὐ­τοῦ μη­νός, μνή­μη τοῦ Ὁ­σί­ου Πα­τρὸς ἡ­μῶν Θε­ο­δο­σί­ου τοῦ Κοι­νο­βι­άρ­χου καὶ Κα­θη­γη­τοῦ τῆς Ἐ­ρή­μου.

Στίχ. Κοι­νοῦ Θε­ο­δό­σι­ος Ἡ­γε­μὼν βί­ου,
Κοι­νὴ Μο­να­σταῖς ἐκ­βι­ώ­σας ζη­μί­α.

Ἑν­δε­κά­τῃ ὀ­λο­ὸν βί­ο­τον λί­πε Κοι­νο­βι­άρ­χης

  Τῇ αὐ­τῇ ἡ­μέ­ρᾳ, ἡ Σύ­να­ξις τῶν μυ­ρί­ων Ἁ­γί­ων Ἀγ­γέ­λων. Τε­λεῖ­ται δὲ ἔν­δον τοῦ Μαρ­τυ­ρί­ου τῆς Ἁ­γί­ας Ἀ­να­στα­σί­ας ἐν τοῖς Δο­μνί­νου ἐμ­βό­λοις.

  Στίχ. Τοὺς ἐ­ξυ­μνοῦν­τας τὸν Τρι­σά­γι­ον Ὕ­μνον·
Ὕ­μνοις γε­ραί­ρειν εἰ­κός ἐ­στιν Ἀγ­γέ­λους.

Τῇ αὐ­τῇ ἡ­μέ­ρᾳ, μνή­μη τοῦ Ἁ­γί­ου Στε­φά­νου, τοῦ ἐν Πλα­κι­δι­α­ναῖς, καὶ τῶν Ἁ­γί­ων Θε­ο­δώ­ρου καὶ Ἀ­γα­πί­ου τοῦ Ἀρ­χι­μαν­δρί­του.

Στίχ. Οἱ τρεῖς Τρι­ά­δος νῦν πα­ρί­σταν­ται θρό­νῳ,
Τὴν γῆν λι­πόν­τες καὶ κα­τοι­κοῦν­τες πό­λον.

Τῆ αὐ­τῇ ἡ­μέ­ρᾳ, ὁ Ἅ­γι­ος Μά­ϊ­ρος αἰ­κι­ζό­με­νος τε­λει­οῦ­ται.

Στίχ. Μά­ϊ­ρος ἐ­κραύ­γα­ζεν, ὢν ἐν αἰ­κί­αις·
Μὴ δει­λι­ᾷς Μά­ϊ­ρε· πλήτ­του, καὶ στέ­φου.

Τῇ αὐ­τῇ ἡ­μέ­ρᾳ, ὁ Ὅ­σι­ος Βι­τά­λι­ος ἐν εἰ­ρή­νῃ τε­λει­οῦ­ται.

Στίχ. Καὶ πνεῦ­μα δόν­τα Βι­τά­λι­ε Κυ­ρί­ῳ,
Τὰ πνεύ­μα­τα φρίτ­τει σε τῆς πο­νη­ρί­ας.

Ὁ Ὅ­σι­ος Θε­ο­δό­σι­ος, ἡ­γού­με­νος τῆς ἐν Ἄ­θῳ ἱ­ε­ρᾶς Μο­νῆς τοῦ Φι­λο­θέ­ου καὶ ἐ­πί­σκο­πος Τρα­πε­ζοῦν­τος χρη­μα­τί­σας, ἐν εἰ­ρή­νῃ τε­λει­οῦ­ται.

Στίχ. Θε­ο­δο­σί­ῳ ἐ­πλά­κη δι­πλοῦν στέ­φος,
Ὡς ἱ­ε­ράρ­χῃ καὶ Ὁ­σί­ῳ Κυ­ρί­ου.

Τῇ αὐ­τῇ ἡ­μέ­ρᾳ, μνή­μην κοι­νὴν ἐ­πι­τε­λοῦ­μεν τῆς ἁ­γί­ας οἰ­κο­γε­νεί­ας τοῦ Ἁ­γί­ου Βα­σι­λεί­ου, ἧς τὰ μέ­λη· Βα­σί­λει­ος καὶ Ἐμ­μέ­λει­α οἱ γο­νεῖς, καὶ τὰ τέ­κνα αὐ­τῶν, Βα­σί­λει­ος ὁ Μέ­γας, Γρη­γό­ρι­ος ὁ Νύσ­σης, Πέ­τρος ὁ Σε­βα­στεί­ας, Ναυ­κρά­τι­ος Ὅ­σι­ος, καὶ αἱ Ὅ­σι­αι Γυ­ναῖ­κες Μα­κρί­να καὶ Θε­ο­σέ­βει­α.

Στί­χ. Γε­νε­ὰν γε­ραί­ρο­μεν ἡ­γι­α­σμέ­νην,
Ὀ­κτὼ θαυ­μα­στῶν θε­ρα­πόν­των Κυ­ρί­ου.

Δε­κά­τῃ γε ὀ­κτά­ριθ­μον ὁ­μή­γυ­ριν ἀ­εί­δω.

Σημ. Ἀρ­χι­κῶς ἡ Ἀ­κο­λου­θί­α (Ποί­η­μα Γε­ρα­σί­μου Μο­να­χοῦ Μι­κρα­γι­αν­να­νί­του) ἐ­ποι­ή­θη δι­ὰ τὴν Ι´ τοῦ μη­νὸς Ἰ­α­νου­α­ρί­ου. Συμ­φώ­νως τῇ ἀ­πο­φά­σει τῆς Δι­αρ­κοῦς Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου, τῆς 4ης Σε­πτεμ­βρί­ου 1999, ὡ­ρί­σθη ὡς ἡ­μέ­ρα ἑ­ορ­τα­σμοῦ ἡ Κυ­ρι­α­κὴ με­τὰ τὰ Φῶ­τα ἑ­κά­στου Ἰ­α­νου­α­ρί­ου.  

Ταῖς αὐ­τῶν πρε­σβεί­αις, ὁ Θε­ός, ἐ­λέ­η­σον ἡ­μᾶς. Ἀ­μήν.

ΤΑ ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΑ

 Ἀ­να­στά­σι­μον Ἐ­ξα­πο­στει­λά­ρι­ον Θ´.

Συγ­κε­κλει­σμέ­νων Δέ­σπο­τα, τῶν θυ­ρῶν ὡς εἰ­σῆλ­θες, τοὺς Ἀ­πο­στό­λους ἔ­πλη­σας, Πνεύ­μα­τος πα­να­γί­ου, εἰ­ρη­νι­κῶς ἐμ­φυ­σή­σας, οἷς δε­σμεῖν τε καὶ λύ­ειν, τὰς ἁ­μαρ­τί­ας εἴ­ρη­κας· καὶ ὀ­κτὼ μεθ᾿ ἡ­μέ­ρας, τὴν σὴν πλευ­ράν, τῷ Θω­μᾷ ὑ­πέ­δει­ξας καὶ τὰς χεῖ­ρας, μεθ᾿ οὗ βο­ῶ­μεν· Κύ­ρι­ος, καὶ Θε­ὸς σὺ ὑ­πάρ­χεις.

Τοῦ ὁ­σί­ου. Γυ­ναῖ­κες ἀ­κου­τί­σθη­τε.

Τὸν νοῦν κα­θά­ρας Ὅ­σι­ε, τῆς τῶν πα­θῶν συγ­χύ­σε­ως, τρα­νῶς ἐ­δέ­ξω τὰς θεί­ας, ἐμ­φά­σεις τῆς ὑ­περ­φώ­του, καὶ τρι­λαμ­ποῦς Θε­ό­τη­τος, παμ­μά­καρ Θε­ο­δό­σι­ε, τῶν Ἀ­σκη­τῶν ἀ­γλά­ϊ­σμα· καὶ νῦν πρε­σβεύ­ων μὴ παύ­σῃ, ὑ­πὲρ ἡ­μῶν θε­ο­φό­ρε.

Τῆς Ἑ­ορ­τῆς. Ὅ­μοι­ον.

Βα­βαὶ τῶν θεί­ων ἔρ­γων σου, Σω­τήρ μου παν­το­δύ­να­με! Θε­ὸς γὰρ ὢν πρὸ αἰ­ώ­νων, Παρ­θέ­νου μή­τραν ὑ­πέ­δυς· καὶ σάρξ ἀ­τρέ­πτως γέ­γο­νας, καὶ ὕ­δα­σιν ἀ­πέ­πλυ­νας, τοῦ Ἰ­ορ­δά­νου Δέ­σπο­τα, βρο­τῶν τὴν φύ­σιν τοῦ ῥύ­που, τῶν ψυ­χι­κῶν ἁ­μαρ­τά­δων.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Τοῦ ὁσίου, τῇ Κυριακῇ τῆς ιε´ ἑβδομάδος.

Προκείμενον ὁσιακὸν καὶ Ἀλληλούϊα τῆς Κυριακῆς μετὰ τὰ Φῶτα.

Προκείμενον.Ἦχος βαρύς. (Ψαλμὸς ριε´).

Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τοῦ ὁσίου αὐτοῦ.

Στίχ.Τί ἀνταποδώσωμεν τῷ Κυρίῳ περὶ πάντων, ὧν ἀνταπέδωκεν ἡμῖν;

Πρὸς Κορινθίους Β´ Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα.(δ´ 6‐15)

Ἀ­δελ­φοί, ὁ Θε­ὸς ὁ εἰ­πὼν ἐκ σκό­τους φῶς λάμ­ψαι, ὃς ἔ­λαμ­ψεν ἐν ταῖς καρ­δί­αις ἡ­μῶν πρὸς φω­τι­σμὸν τῆς γνώ­σε­ως τῆς δό­ξης τοῦ Θε­οῦ ἐν προ­σώ­πῳ Ἰ­η­σοῦ Χρι­στοῦ. Ἔ­χο­μεν δὲ τὸν θη­σαυ­ρὸν τοῦ­τον ἐν ὀ­στρα­κί­νοις σκεύ­ε­σιν, ἵ­να ἡ ὑ­περ­βο­λὴ τῆς δυ­νά­με­ως ᾖ τοῦ Θε­οῦ καὶ μὴ ἐξ ἡ­μῶν, ἐν παν­τὶ θλι­βό­με­νοι ἀλλ᾿ οὐ στε­νο­χω­ρού­με­νοι, ἀ­πο­ρού­με­νοι ἀλλ᾿ οὐκ ἐ­ξα­πο­ρού­με­νοι, δι­ω­κό­με­νοι ἀλλ᾿ οὐκ ἐγ­κα­τα­λει­πό­με­νοι, κα­τα­βαλ­λό­με­νοι ἀλλ᾿ οὐκ ἀ­πολ­λύ­με­νοι, πάν­το­τε τὴν νέ­κρω­σιν τοῦ Κυ­ρί­ου Ἰ­η­σοῦ ἐν τῷ σώ­μα­τι πε­ρι­φέ­ρον­τες, ἵ­να καὶ ἡ ζω­ὴ τοῦ Ἰ­η­σοῦ ἐν τῷ σώ­μα­τι ἡ­μῶν φα­νε­ρω­θῇ. Ἀ­εὶ γὰρ ἡ­μεῖς οἱ ζῶν­τες εἰς θά­να­τον πα­ρα­δι­δό­με­θα δι­ὰ Ἰ­η­σοῦν, ἵ­να καὶ ἡ ζω­ὴ τοῦ Ἰ­η­σοῦ φα­νε­ρω­θῇ ἐν τῇ θνη­τῇ σαρ­κὶ ἡ­μῶν. Ὥ­στε ὁ μὲν θά­να­τος ἐν ἡ­μῖν ἐ­νερ­γεῖ­ται, ἡ δὲ ζω­ὴ ἐν ὑ­μῖν. Ἔ­χον­τες δὲ τὸ αὐ­τὸ πνεῦ­μα τῆς πί­στε­ως κα­τὰ τὸ γε­γραμ­μέ­νον, «Ἐ­πί­στευ­σα, δι­ὸ ἐ­λά­λη­σα», καὶ ἡ­μεῖς πι­στεύ­ο­μεν, δι­ὸ καὶ λα­λοῦ­μεν, εἰ­δό­τες ὅ­τι ὁ ἐ­γεί­ρας τὸν Κύ­ρι­ον Ἰ­η­σοῦν καὶ ἡ­μᾶς δι­ὰ Ἰ­η­σοῦ ἐ­γε­ρεῖ καὶ πα­ρα­στή­σει σὺν ὑ­μῖν. Τὰ γὰρ πάν­τα δι᾿ ὑ­μᾶς, ἵ­να ἡ χά­ρις πλε­ο­νά­σα­σα δι­ὰ τῶν πλει­ό­νων τὴν εὐ­χα­ρι­στί­αν πε­ρισ­σεύ­σῃ εἰς τὴν δό­ξαν τοῦ Θε­οῦ.

 Ἀλ­λη­λού­ϊ­α (γ´). Ἦ­χος πλ. α´. (Ψαλ­μὸς πη´).

Στίχ. Τὰ ἐ­λέ­η σου, Κύ­ρι­ε, εἰς τὸν αἰ­ῶ­να ᾄ­σο­μαι, εἰς γε­νε­ὰν καὶ γε­νε­ὰν ἀ­παγ­γε­λῶν τὴν ἀ­λή­θει­άν σου ἐν τῷ στό­μα­τί μου.

ΑΝΑΛΥΣΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
ΕΝ ΠΑΝΤΙ ΘΛΙΒΟΥΜΕΝΟΙ ΑΛΛ'ΟΥ ΣΤΕΝΟΧΩΡΟΥΜΕΝΟΙ -ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΑΠ. ΒΑΔΡΑΓΑΝΗΣ

απο το site www.pmeletios.com

 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Τῆς Κυ­ρι­α­κῆς με­τὰ τὰ Φῶ­τα.

Ἐκ τοῦ κα­τὰ Ματ­θαῖ­ον Ἁ­γί­ου Εὐ­αγ­γε­λί­ου τὸ Ἀ­νά­γνω­σμα.

(Ματθ. δ´ 12-17)

Τῷ και­ρῷ ἐ­κεί­νῳ, ἀ­κο­ύ­σας ὁ Ἰ­η­σοῦς ὅ­τι Ἰ­ω­άν­νης πα­ρε­δό­θη, ἀ­νε­χώ­ρη­σεν εἰς τὴν Γα­λι­λα­ί­αν· καὶ κα­τα­λι­πὼν τὴν Να­ζα­ρέτ, ἐλ­θὼν κα­τῴ­κη­σεν εἰς Κα­περ­να­οὺμ τὴν πα­ρα­θα­λασ­σί­αν ἐν ὁ­ρί­οις Ζα­βου­λὼν καὶ Νε­φθα­λε­ίμ· ἵ­να πλη­ρω­θῇ τὸ ῥη­θὲν δι­ὰ Ἡ­σα­ΐ­ου τοῦ προ­φή­του λέ­γον­τος· Γῇ Ζα­βου­λὼν καὶ γῇ Νε­φθα­λε­ίμ, ὁ­δὸν θα­λάσ­σης, πέ­ραν τοῦ Ἰ­ορ­δά­νου, Γα­λι­λα­ί­α τῶν ἐ­θνῶν, ὁ λα­ὸς ὁ κα­θή­με­νος ἐν σκό­τει εἶ­δε φῶς μέ­γα, καὶ τοῖς κα­θη­μέ­νοις ἐν χώ­ρᾳ καὶ σκι­ᾷ θα­νά­του φῶς ἀ­νέ­τει­λεν αὐ­τοῖς. Ἀ­πὸ τό­τε ἤρ­ξα­το ὁ Ἰ­η­σοῦς κη­ρύσ­σειν καὶ λέ­γειν, Με­τα­νο­εῖ­τε· ἤγ­γι­κε γὰρ ἡ βα­σι­λε­ί­α τῶν οὐ­ρα­νῶν.

Δό­ξα σοι, Κύ­ρι­ε, δό­ξα σοι.

ΑΝΑΛΥΣΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
Μετανοείτε - Μακαριστός Επίσκοπος Φλωρίνης Πρεσπών και Εορδαίας Αυγουστίνος Καντιώτης
από το site http://kyriakh.blogspot.gr/