Ευλόγει η ψυχή μου τον Κύριον

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2015

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ ΛΟΥΚΑ -ΑΓΙΟΙ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΛΛΟΣ


  ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ ΛΟΥΚΑ


Ἀ­θα­να­σί­ου (†373) καὶ Κυ­ρίλ­λου (†444) πα­τρι­αρ­χῶν Ἀ­λε­ξαν­δρεί­ας

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΑ

Τ Ἀ­να­στά­σι­μον. Ἦ­χος βα­ρύς.

Κα­τέ­λυ­σας τ Σταυ­ρῷ σου τν θά­να­τον· ἠ­νέ­ῳ­ξας τ λῃ­στῇ τν Πα­ρά­δει­σον· τν Μυ­ρο­φό­ρων τν θρῆ­νον με­τέ­βα­λες, κα τος σος Ἀ­πο­στό­λοις κη­ρύτ­τειν ἐ­πέ­τα­ξας, ὅ­τι ἀ­νέ­στης Χρι­στὲ Θε­ός, πα­ρέ­χων τ κό­σμῳ τ μέ­γα ἔ­λε­ος.

Δό­ξα. Τῶν ἁ­γί­ων. Ἦ­χος γ´. Θεί­ας πί­στε­ως.

ρ­γοις λάμ­ψαν­τες ὀρ­θο­δο­ξί­ας, πᾶ­σαν σβέ­σαν­τες κα­κο­δο­ξί­αν, νι­κη­ταὶ τρο­παι­ο­φό­ροι γε­γό­να­τε· τῇ εὐ­σε­βεί­ᾳ τὰ πάν­τα πλου­τί­σαν­τες, τὴν Ἐκ­κλη­σί­αν με­γά­λως κο­σμή­σαν­τες, ἀ­ξί­ως εὕ­ρα­τε Χρι­στὸν τὸν Θε­ὸν εὐ­χαῖς ὑ­μῶν, δω­ρού­με­νον πᾶ­σι τὸ μέ­γα ἔ­λε­ος.

                                                            Καὶ νῦν. Θε­ο­το­κί­ον.

 Σ τν με­σι­τεύ­σα­σαν τν σω­τη­ρί­αν το γέ­νους ἡ­μῶν, ἀ­νυ­μνοῦ­μεν Θε­ο­τό­κε Παρ­θέ­νε· ν τ σαρ­κὶ γρ τ κ σο προσ­λη­φθεί­σῃ, Υἱ­ός σου κα Θε­ὸς ἡ­μῶν, τ δι­ὰ σταυ­ροῦ κα­τα­δε­ξά­με­νος πά­θος, ἐ­λυ­τρώ­σα­το ἡ­μᾶς, κ φθο­ρᾶς ς φι­λάν­θρω­πος.

  
ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Ο ΟΡΘΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΙΒ ΛΟΥΚΑ_πάτησε πανω στον σύνδεσμο 


  ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Τῶν ἱ­ε­ραρ­χῶν.

Προ­κεί­με­νον τῆς ἡμέρας
καὶ Ἀλ­λη­λού­ϊ­α τοῦ ἤ­χου.

Προ­κεί­με­νον. Ἦ­χος πλ. δ´. Ὕ­μνος Τρι­ῶν Παί­δων (Δα­νι­ὴλ γ´). [Προ­σευ­χὴ Ἀ­ζα­ρί­ου]

Εὐ­λο­γη­τὸς εἶ, Κύ­ρι­ε, ὁ Θε­ὸς τῶν πα­τέ­ρων ἡ­μῶν, καὶ αἰ­νε­τὸν καὶ δε­δο­ξα­σμέ­νον τὸ ὄ­νο­μά σου εἰς τοὺς αἰ­ῶ­νας.
Στίχ. Ὅ­τι δί­και­ος εἶ ἐ­πὶ πᾶ­σιν οἷς ἐ­ποί­η­σας ἡ­μῖν, καὶ πάν­τα τὰ ἔρ­γα σου ἀ­λη­θι­νά, καὶ εὐ­θεῖ­αι αἱ ὁ­δοί σου.
Πρὸς Ἑ­βραί­ους Ἐ­πι­στο­λῆς Παύ­λου τὸ Ἀ­νά­γνω­σμα.

 

­δελ­φοί, μνη­μο­νεύ­ε­τε τῶν ἡ­γου­μέ­νων ὑ­μῶν, οἵ­τι­νες ἐ­λά­λη­σαν ὑ­μῖν τὸν λό­γον τοῦ Θε­οῦ, ὧν ἀ­να­θε­ω­ροῦν­τες τὴν ἔκ­βα­σιν τῆς ἀ­να­στρο­φῆς μι­μεῖ­σθε τὴν πί­στιν. Ἰ­η­σοῦς Χρι­στὸς χθὲς καὶ σή­με­ρον ὁ αὐ­τὸς καὶ εἰς τοὺς αἰ­ῶ­νας. Δι­δα­χαῖς ποι­κί­λαις καὶ ξέ­ναις μὴ πα­ρα­φέ­ρε­σθε· κα­λὸν γὰρ χά­ρι­τι βε­βαι­οῦ­σθαι τὴν καρ­δί­αν, οὐ βρώ­μα­σιν, ἐν οἷς οὐκ ὠ­φε­λή­θη­σαν οἱ πε­ρι­πα­τή­σαν­τες. Ἔ­χο­μεν θυ­σι­α­στή­ρι­ον ἐξ οὗ φα­γεῖν οὐκ ἔ­χου­σιν ἐ­ξου­σί­αν οἱ τῇ σκη­νῇ λα­τρεύ­ον­τες· ὧν γὰρ «εἰ­σφέ­ρε­ται» ζῴ­ων «τὸ αἷ­μα πε­ρὶ ἁ­μαρ­τί­ας εἰς τὰ Ἅ­γι­α» δι­ὰ τοῦ ἀρ­χι­ε­ρέ­ως, τού­των τὰ σώ­μα­τα «κα­τα­καί­ε­ται ἔ­ξω τῆς πα­ρεμ­βο­λῆς»· δι­ὸ καὶ Ἰ­η­σοῦς, ἵ­να ἁ­γι­ά­σῃ δι­ὰ τοῦ ἰ­δί­ου αἵ­μα­τος τὸν λα­όν, ἔ­ξω τῆς πύ­λης ἔ­πα­θε. Τοί­νυν ἐ­ξερ­χώ­με­θα πρὸς αὐ­τὸν «ἔ­ξω τῆς πα­ρεμ­βο­λῆς» τὸν ὀ­νει­δι­σμὸν αὐ­τοῦ φέ­ρον­τες· οὐ γὰρ ἔ­χο­μεν ὧ­δε μέ­νου­σαν πό­λιν, ἀλ­λὰ τὴν μέλ­λου­σαν ἐ­πι­ζη­τοῦ­μεν. Δι᾿ αὐ­τοῦ οὖν «ἀ­να­φέ­ρω­μεν θυ­σί­αν αἰ­νέ­σε­ως» δι­ὰ παν­τὸς τῷ Θε­ῷ, τοῦτ᾿ ἔ­στι «καρ­πὸν χει­λέ­ων» ὁ­μο­λο­γούν­των τῷ ὀ­νό­μα­τι αὐ­τοῦ. Τῆς δὲ εὐ­ποι­ί­ας καὶ κοι­νω­νί­ας μὴ ἐ­πι­λαν­θά­νε­σθε· τοι­αύ­ταις γὰρ θυ­σί­αις εὐ­α­ρε­στεῖ­ται ὁ Θε­ός.

                       Ἀλ­λη­λού­ϊ­α (γ´). Ἦ­χος βα­ρύς. (Ψαλ­μὸς α´).

Στίχ. Ἀ­γα­θὸν τὸ ἐ­ξο­μο­λο­γεῖ­σθαι τῷ Κυ­ρί­ῳ καὶ ψάλ­λειν τῷ ὀ­νό­μα­τί σου Ὕ­ψι­στε.
Το ἀ­ναγ­γέλ­λειν τ πρω­ὶ τ ἔ­λε­ός σου κα τν ἀ­λή­θει­άν σου κα­τὰ νύ­κτα.
 

Ερμηνεία στον ΑΠΟΣΤΟΛΟ της Κυριακής_πάτησε πάνω στον σύνδεσμο. 

 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ


Κυ­ρι­α­κῆς ΙΒ´ Λου­κᾶ.


Ἐκ τοῦ κα­τὰ Λου­κᾶν (ιζ´ 12-19).

Τῷ και­ρῷ ἐ­κεί­νῳ, εἰ­σερ­χο­μέ­νου τοῦ Ἰ­η­σοῦ εἴς τι­να κώ­μην ἀ­πήν­τη­σαν αὐ­τῷ δέ­κα λε­προὶ ἄν­δρες, οἳ ἔ­στη­σαν πόρ­ρω­θεν, καὶ αὐ­τοὶ ἦ­ραν φω­νὴν λέ­γον­τες· Ἰ­η­σοῦ ἐ­πι­στά­τα, ἐ­λέ­η­σον ἡ­μᾶς. Καὶ ἰ­δὼν εἶ­πεν αὐ­τοῖς· Πο­ρευ­θέν­τες ἐ­πι­δε­ί­ξα­τε ἑ­αυ­τοὺς τοῖς ἱ­ε­ρεῦ­σι. Καὶ ἐ­γέ­νε­το ἐν τῷ ὑ­πά­γειν αὐ­τοὺς ἐ­κα­θα­ρί­σθη­σαν. Εἷς δὲ ἐξ αὐ­τῶν, ἰ­δὼν ὅ­τι ἰ­ά­θη, ὑ­πέ­στρε­ψε με­τὰ φω­νῆς με­γά­λης δο­ξά­ζων τὸν Θε­όν, καὶ ἔ­πε­σεν ἐ­πὶ πρό­σω­πον πα­ρὰ τοὺς πό­δας αὐ­τοῦ εὐ­χα­ρι­στῶν αὐ­τῷ· καὶ αὐ­τὸς ἦν Σα­μα­ρε­ί­της. Ἀ­πο­κρι­θεὶς δὲ ὁ Ἰ­η­σοῦς εἶ­πεν· Οὐ­χὶ οἱ δέ­κα ἐ­κα­θα­ρί­σθη­σαν; οἱ δὲ ἐν­νέ­α ποῦ; οὐχ εὑ­ρέ­θη­σαν ὑ­πο­στρέ­ψαν­τες δοῦ­ναι δό­ξαν τῷ Θε­ῷ εἰ μὴ ὁ ἀλ­λο­γε­νὴς οὗ­τος; Καὶ εἶ­πεν αὐ­τῷ· Ἀ­να­στὰς πο­ρε­ύ­ου· ἡ πί­στις σου σέ­σω­κέ σε.
Δό­ξα σοι, Κύ­ρι­ε, δό­ξα σοι.






Πηγές: http://www.pantokrator.info/gr/
http://analogion.com/forum/
http://www.pmeletios.com/
http://kyriakh.blogspot.gr/