ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ - ΤΟ ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΟ ΕΘΙΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ - ΤΟ ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΟ ΕΘΙΜΟ

Την Κυριακή της Τυροφάγου, μετά τον κατανυκτικό εσπερινό, γνωστό και ως εσπερινό της συγχώρησης, τελείται κάθε χρόνο ο «Χορός των παπάδων» ή διαφορετικά ο χορός «Δόξα νάχει…», σε τρία χωριά της βόρειας Κέρκυρας.
Στην Επίσκεψη και στην Κληματιά ο χορός γίνεται στην αυλή της εκκλησίας του Αγίου Βασιλείου και του Αγίου Γεωργίου αντίστοιχα, ενώ στο χωριό Νυμφές ο χορός γίνεται μέσα στην εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου, όπου οι χορευτές στο τρίτο μέρος του τραγουδιού, που περιλαμβάνει προτροπές του ιερέα για μια σωστή ζωή, χτυπάνε τα πόδια τους και πηδάνε ψηλά.
Το τραγούδι λέγεται από τους χωρικούς «δοξαστικό» και «αίνος», ενώ στις υπάρχουσες εκδόσεις του τιτλοφορείται «Δόξα νάχει». Το τραγούδι είναι γνωστό σε όλα τα χωριά της βόρειας Κέρκυρας, στα τρία όμως παραπάνω χωριά συνοδεύεται με χορό.

ΣΤΊΧΟΙ
Δόξα νάχει πάσα ημέρα κι’ ο Υιός με τον Πατέρα,
και το Πνεύμα το Αγίο το ζωοποιό και Θείο.
Δόξα νάχουν και τα Τρία και η Δέσποινα Μαρία.
Τσ’ ουρανούς χορός και σκόλη τον κρατούνε οι αποστόλοι.
Δώδεκα είναι και στο μέτρο σέρνει το χορό ο Πέτρος.
Πιάνει ο Παύλος τον Ανδρέα και οι άλλοι οι εννέα,
Φίλιππος τον Ιωάννη και Θωμάς στη μέση πιάνει.
Τότε Μάρκος με καρδίαν Σίμωνα και τον Ματθίαν.
Ιάκωβος πιάνει Ματθαίον έτερος Βαρθολομαίον.
κι’ οι προφήτες τραγουδούσι ψάλλουσι κανοναρχούσι.
Όργανο είναι ο Ζαχαρίας άρπα παίζει ο Ιερεμίας.
Ο Δαβίδ παίζει τη λύρα, κι’ Ησαΐας τη κινύρα,
Κι η Παρθένος η Μαρία η αμόλυντος κυρία
έστειλε για καλεστάδες τέσσερους Βαγγελιστάδες,
τον Ματθαίον πρώτον βάζει πρόδρομον τον Ιωάννη
να καλέσουν και την Άννα Ιωακείμ και την Σωσάννα
Ελισάβετ Ζαχαρίαν την Μαγδαληνήν Μαρίαν,
τσ’ εβδομήντα αποστόλους και τους αθλοφόρους όλους.
Στέφανον και των μαρτύρων τους χορούς των Αναργύρων
ιεράρχους και οσίους και αγίους δισμυρίους
μάρτυρα Αικατερίνην Θέκλαν και την Ιουστίνην
Παρασκευήν Αναστασίαν την αιγύπτιαν Μαρίαν·
κι’ όλες με σπουδή κινούσι την Παντάνασσαν να βρούσι.
Όποιος πάει στην εκκλησία φεύγει από την αμαρτία
Όποιος κάνει ελεημοσύνη βρίσκει εκ Θεού ειρήνη.
Όποιος κάνει το σταυρό του άρματα έχει στο πλευρό του.
κι όποιος δεν κακολογήσει τσ’ ουρανούς θα κατοικήσει.
Το λοιπόν και σεις παιδιά μου κάνετε το θέλημά μου.
Όλοι μας ν’ αγαπηθούμε στον παράδεισο να μπούμε,
και του χρόνου με υγείαν και με πάσαν ευτυχίαν.

ΠΗΓΗ: http://blogs.sch.gr/2lykpiatt/2012/02/26/xoros/

Κυ­ρι­α­κὴ τῆς Ἀ­πό­κρε­ω

Κυ­ρι­α­κὴ τῆς Ἀ­πό­κρε­ω

 

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΑ

Τὸ Ἀ­να­στά­σι­μον. Ἦ­χος βα­ρύς.

Κα­τέ­λυ­σας τῷ Σταυ­ρῷ σου τὸν θά­να­τον· ἠ­νέ­ῳ­ξας τῷ λῃ­στῇ τὸν Πα­ρά­δει­σον· τῶν Μυ­ρο­φό­ρων τὸν θρῆ­νον με­τέ­βα­λες, καὶ τοῖς σοῖς Ἀ­πο­στό­λοις κη­ρύτ­τειν ἐ­πέ­τα­ξας, ὅ­τι ἀ­νέ­στης Χρι­στὲ ὁ Θε­ός, πα­ρέ­χων τῷ κό­σμῳ τὸ μέ­γα ἔ­λε­ος.

Δό­ξα. Τὸ αὐ­τό. Καὶ νῦν. Θε­ο­το­κί­ον.

Ὡς τῆς ἡ­μῶν ἀ­να­στά­σε­ως θη­σαύ­ρι­σμα, τοὺς ἐ­πὶ σοὶ πε­ποι­θό­τας Πα­νύ­μνη­τε, ἐκ λάκ­κου καὶ βυ­θοῦ πται­σμά­των ἀ­νά­γα­γε· σὺ γὰρ τοὺς ὑ­πευ­θύ­νους τῇ ἁ­μαρ­τί­ᾳ, ἔ­σω­σας τε­κοῦ­σα τὴν σω­τη­ρί­αν, ἡ πρὸ τό­κου παρ­θέ­νος, καὶ ἐν τό­κῳ παρ­θέ­νος, καὶ με­τὰ τό­κον πά­λιν οὖ­σα παρ­θέ­νος.

 

Κα­θί­σμα­τα τοῦ Τρι­ῳ­δί­ου.

Ἦ­χος α´. Τὸν τά­φον σου Σω­τήρ.

Τὸ Βῆ­μά σου φρι­κτόν, καὶ ἡ κρί­σις δι­καί­α, τὰ ἔρ­γα μου δει­νά· ἀλλ᾿ αὐ­τός, Ἐ­λε­ῆ­μον, προ­φθά­σας με δι­ά­σω­σον, καὶ κο­λά­σε­ως λύ­τρω­σαι· ῥῦ­σαι Δέ­σπο­τα, τῆς τῶν ἐ­ρί­φων με­ρί­δος, καὶ ἀ­ξί­ω­σον, ἐκ δε­ξι­ῶν σου με στῆ­ναι, Κρι­τὰ δι­και­ό­τα­τε.

Θε­ο­το­κί­ον. Ὅ­μοι­ον. (Πα­ρα­λεί­πε­ται).

Τὸν πάν­των ποι­η­τήν, καὶ Θε­όν σου καὶ κτί­στην, πα­νά­μω­με Ἁ­γνή, δι­ὰ Πνεύ­μα­τος θεί­ου, ἐν μή­τρᾳ σου ἐ­χώ­ρη­σας, καὶ φθο­ρᾶς δί­χα τέ­το­κας· ὃν δο­ξά­ζον­τες, σὲ ἀ­νυ­μνοῦ­μεν Παρ­θέ­νε, ὡς πα­λά­τι­ον, τοῦ Βα­σι­λέ­ως τῆς δό­ξης, καὶ κό­σμου ἀν­τί­λυ­τρον.

Ἕ­τε­ρον Κά­θι­σμα. Ἦ­χος πλ. β´.

Ἐν­νο­ῶ τὴν ἡ­μέ­ραν τὴν φο­βε­ράν, καὶ θρη­νῶ μου τὰς πρά­ξεις τὰς πο­νη­ράς· πῶς ἀ­πο­λο­γή­σο­μαι τῷ ἀ­θα­νά­τῳ Βα­σι­λεῖ; ποί­ᾳ δὲ παῤ­ῥη­σί­ᾳ ἀ­τε­νί­σω τῷ Κρι­τῇ, ὁ ἄ­σω­τος ἐ­γώ; Εὔ­σπλαγ­χνε Πά­τερ, Υἱ­ὲ μο­νο­γε­νές, τὸ Πνεῦ­μα τὸ ἅ­γι­ον ἐ­λέ­η­σόν με.

Δό­ξα. Ἦ­χος ὁ αὐ­τός.

Εἰς τὴν κοι­λά­δα τοῦ κλαυθ­μῶ­νος, εἰς τὸν τό­πον ὃν δι­έ­θου, ὅ­ταν κα­θί­σῃς Ἐ­λε­ῆ­μον ποι­ῆ­σαι δι­καί­αν κρί­σιν, μὴ δη­μο­σι­εύ­σῃς μου τὰ κε­κρυμ­μέ­να, μη­δὲ κα­ται­σχύ­νῃς με ἐ­νώ­πι­ον τῶν Ἀγ­γέ­λων· ἀλ­λὰ φεῖ­σαί μου ὁ Θε­ός, καὶ ἐ­λέ­η­σόν με.

Καὶ νῦν. Θε­ο­το­κί­ον. Ὅ­μοι­ον.

Ἐλ­πὶς τοῦ κό­σμου ἀ­γα­θή, Θε­ο­τό­κε Παρ­θέ­νε, τὴν σὴν καὶ μό­νην φο­βε­ρὰν προ­στα­σί­αν αἰ­τοῦ­μαι· σπλαγ­χνί­σθη­τι εἰς εὐ­πε­ρί­στα­τον λα­όν· δυ­σώ­πη­σον τὸν ἐ­λε­ή­μο­να Θε­όν, ῥυ­σθῆ­ναι τὰς ψυ­χὰς ἡ­μῶν, ἐκ πά­σης ἀ­πει­λῆς, μό­νη εὐ­λο­γη­μέ­νη.

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ 

ΚΗΡΥΓΜΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ - ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΡΕΣΠΩΝ ΚΑΙ ΕΟΡΔΑΙΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ 

Κυ­ρι­α­κὴ ΙΖ´ Λου­κᾶ (τοῦ Ἀ­σώ­του)

Κυ­ρι­α­κὴ ΙΖ´ Λου­κᾶ (τοῦ Ἀ­σώ­του)

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΑ

Τὸ Ἀ­να­στά­σι­μον. Ἦ­χος πλ. β´.

Ἀγ­γε­λι­καὶ δυ­νά­μεις ἐ­πὶ τὸ μνῆ­μά σου, καὶ οἱ φυ­λάσ­σον­τες ἀ­πε­νε­κρώ­θη­σαν· καὶ ἵ­στα­το Μα­ρί­α ἐν τῷ τά­φῳ, ζη­τοῦ­σα τὸ ἄ­χραν­τόν σου σῶ­μα. Ἐ­σκύ­λευ­σας τὸν ᾅ­δην, μὴ πει­ρα­σθεὶς ὑπ᾿ αὐ­τοῦ· ὑ­πήν­τη­σας τῇ Παρ­θέ­νῳ, δω­ρού­με­νος τὴν ζω­ήν. Ὁ ἀ­να­στὰς ἐκ τῶν νε­κρῶν, Κύ­ρι­ε δό­ξα σοι.

Δό­ξα. Τὸ αὐ­τό. Καὶ νῦν. Θε­ο­το­κί­ον.

Ὁ τὴν εὐ­λο­γη­μέ­νην κα­λέ­σας σου Μη­τέ­ρα, ἦλ­θες ἐ­πὶ τὸ πά­θος ἑ­κου­σί­ᾳ βου­λῇ, λάμ­ψας ἐν τῷ Σταυ­ρῷ, ἀ­να­ζη­τῆ­σαι θέ­λων τὸν Ἀ­δάμ, λέ­γων τοῖς Ἀγ­γέ­λοις· Συγ­χά­ρη­τέ μοι, ὅ­τι εὑ­ρέ­θη ἡ ἀ­πο­λο­μέ­νη δραχ­μή. Ὁ πάν­τα σο­φῶς οἰ­κο­νο­μή­σας, δό­ξα σοι.

 

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΑΣΩΤΟΥ 

 

ΚΗΡΥΓΜΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΑΣΩΤΟΥ - ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΡΕΣΠΩΝ ΚΑΙ ΕΟΡΔΑΙΑΣ 

ΚΗΡΥΓΜΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΑΣΩΤΟΥ - ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΡΕΣΠΩΝ ΚΑΙ ΕΟΡΔΑΙΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ  

Κυριακὴ ΙϚ´ Λουκᾶ -ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

Κυριακὴ ΙϚ´ Λουκᾶ -ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΑ

Τὸ Ἀ­να­στά­σι­μον. Ἦ­χος πλ. α´.

Τὸν συ­νά­ναρ­χον Λό­γον Πα­τρὶ καὶ Πνεύ­μα­τι, τὸν ἐκ Παρ­θέ­νου τε­χθέν­τα εἰς σω­τη­ρί­αν ἡ­μῶν, ἀ­νυ­μνή­σω­μεν πι­στοὶ καὶ προ­σκυ­νή­σω­μεν· ὅ­τι ηὐ­δό­κη­σε σαρ­κί, ἀ­νελ­θεῖν ἐν τῷ Σταυ­ρῷ, καὶ θά­να­τον ὑ­πο­μεῖ­ναι, καὶ ἐ­γεῖ­ραι τοὺς τε­θνε­ῶ­τας, ἐν τῇ ἐν­δό­ξῳ ἀ­να­στά­σει αὐ­τοῦ.

Δό­ξα. Τὸ αὐ­τό. Καὶ νῦν. Θε­ο­το­κί­ον.

Χαῖ­ρε πύ­λη Κυ­ρί­ου ἡ ἀ­δι­ό­δευ­τος· Χαῖ­ρε τεῖ­χος καὶ σκέ­πη τῶν προ­στρε­χόν­των εἰς σέ· Χαῖ­ρε ἀ­χεί­μα­στε λι­μήν, καὶ ἀ­πει­ρό­γα­με· ἡ τε­κοῦ­σα ἐν σαρ­κὶ τὸν ποι­η­τήν σου καὶ Θε­όν, πρε­σβεύ­ου­σα μὴ ἐλ­λεί­πῃς, ὑ­πὲρ τῶν ἀ­νυ­μνούν­των, καὶ προ­σκυ­νούν­των τὸν τό­κον σου.

 

ΠΑΤΗΣΕ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ 

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

  ΠΑΤΗΣΕ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ

ΚΗΡΥΓΜΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΙΣ΄ΛΟΥΚΑ - ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΡΕΣΠΩΝ ΚΑΙ ΕΟΡΔΑΙΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

ΠΑΤΗΣΕ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ

ΚΗΡΥΓΜΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΙΣ΄ ΛΟΥΚΑ - ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΡΕΣΠΩΝ ΚΑΙ ΕΟΡΔΑΙΑΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΠΟΡΙΑ....

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΠΟΡΙΑ....

Διάβαζε τα μηνύματα που έστελνε η ματιά του. Άκουγε τα λόγια του, πριν τα αρθρώσει, ακουμπούσε η καρδιά της, την καρδιά του γιού της. Άλλοτε τον ένοιωθε χαρούμενο, άλλοτε προβληματισμένο κι άλλοτε λυπημένο η μάνα. 

Το 'νοιωθε εκείνος και του άρεσε να τον καλοδέχεται, όταν γύριζε από το σχολείο ή από το φροντιστήριο, για να ακουμπάει μυστικά στην αγκαλιά της το φορτίο τής κάθε ημέρας. Δεν της έλεγε πολλά, εκείνη όμως καταλάβαινε κι έκανε για να του συμπαρασταθεί.

Τον τελευταίο καιρό όμως κάτι την ανησύχησε: Όταν ο γιός ήταν προβληματισμένος ή στενοχωρημένος, κλεινόταν στο δωμάτιό του για αρκετή ώρα. Η μάνα, αν και τον έβλεπε να βγαίνει ήρεμος, δεν ησύχαζε, γι' αυτό και τον ρώτησε: 

- Μπορείς  να μου λύσεις μια απορία; Γιατί κλείνεσαι; Τί κάνεις;

- Θα σου τη λύσω, μάνα, την απορία, αλλά κι εσύ θα λύσεις τη δική μου.

Στο δωμάτιο κλείνομαι, για να ανοίξω την Καινή Διαθήκη. Τη διαβάζω τον τελευταίο καιρό. Θα αναρωτιέσαι πώς το αποφάσισα. Τις προάλλες ο Θεολόγος μας ανέφερε τη γνώμη ενός σύγχρονου Σέρβου αγίου:"Δεν υπάρχουν προβλήματα της ανθρώπινης ψυχής, για τα οποία δεν έχει δοθεί άμεση ή έμμεση απάντηση στην Αγία Γραφή, κι αν δεν βρει απάντηση σε κάποιο σου πρόβλημα, σημαίνει ότι δεν μελέτησες σωστά ή ότι το πρόβλημα σου είναι ασήμαντο, δεν είναι πρόβλημα".  Εντυπωσιάστηκα κι είπα να ερευνήσω αν ισχύει. 

-Και που κατέληξες; ρώτησε εκείνη κι η καρδιά της πήγαινε να σπάσει από χαρά κι από έγνοια μαζί.

- Δεν ξέρω, το ψάχνω. Αυτή τη στιγμή, για ένα είμαι σίγουρος. Όταν αρχίζω να μελετώ. νιώθω κάπως αλλιώτικα... σαν να ξεθολώνω και να γεμίζω με μια αλλιώτικη ηρεμία. Πώς γίνεται αυτό, μάνα; Εσύ, από τότε που θυμάμαι το εαυτό μου, σε βλέπω να τη διαβάζεις κάθε μέρα. Θα ξέρεις λοιπόν να μου λύσεις την απορία.

- Άκουσε, αγόρι μου, ξέρω να σου πω τι λέει ένας άλλος Άγιος: "Η μελέτη της Αγίας Γραφής είναι συνομιλία με τον Χριστό" (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος) κι ο Χριστός είναι το "Φώς του κόσμου". Όταν λοιπόν Εκείνος σου μιλάει, το Φώς Του μπαίνει μέσα σου, φωτίζει το νού σου, φανερώνει τις παγίδες που στήνει ο εχθρός για να αιχμαλωτίζει τη σκέψη σου και να σε πολεμάει. Το ιερό αυτό βιβλίο είναι ο ίδιος ο Χριστός, κι ο Χριστός είναι η ειρήνη μας. Το ζουν πλήθη χριστιανών μέσα στους αιώνες, αλλά και σήμερα. 

- Γι' αυτό όπως είπε ο καθηγητής μας, η Αγία Γραφή παραμένει το βιβλίο με τις περισσότερες πωλήσεις στον κόσμο; Προ ετών υπολογίστηκε ότι στη γη μας κυκλοφορούν περισσότερα από 20 αντίτυπα το δευτερόλεπτο. Είναι απίστευτο...

Λύθηκε η απορία και της μάνας και του γιου. κι έβρισκε εκείνος σχεδόν κάθε μέρα, λίγη ώρα να μελετά το θείο λόγο. Άρχισε τότε να νιώθει πιο μεγάλη ανάγκη για την καθημερινή προσευχή και τη συμμετοχή στη Θ. Λειτουργία της Κυριακής. 

Έτσι πέρασε τις δύσκολες  χρονιές της Β΄και Γ΄Λυκείου κι έφτασε στην ωρα της επιτυχίας του. Πέτυχε στη σχολή της προτίμησής του, που όμως βρισκόταν σε επαρχιακή πόλη. Στο κατευόδιο, η μάνα ακούμπησε στα χέρια του το δώρο της εφόδιο για το μεγάλο ταξίδι του. Ήταν μια δική του Καινή Διαθήκη, με την ερμηνεία στη νεοελληνική. Και μαζί κάποιο λόγοι πατερικοί, αντιγραμμένοι σε ένα απλό χαρτί από τα χέρια της:

Παιδί μου,

 "Η θάλασσα της ζωής είναι φουρτουνιασμένη κι εσύ πλέεις με γαλήνη, γιατί έχεις κυβερνήτη στο πλοίο σου το Ευαγγέλιο. Η μελέτη της Αγίας Γραφής είναι λιμάνη ακύμαντο. Διώχνει τη λύπη, διατηρεί τη χαρά. Είναι φάρμακο πνευματικό, γλυκό, θείο, μυστικό τραγούδι. Δύναμη είναι που ξεριζώνει τα αγκάθια της αμαρτίας και κάνει την ψυχή γη καθαρή και γόνιμη. Δίνει φτερά στην ψυχή να πετάει πάνω από τα γίηνα, να καταυγάζεται από το φώς του Ήλιου της Δικαιοσύνης και να απολαμβάνει γαλήνη και ησυχία. Να παίρνεις στα χέρια σου το ιερό βιβλίο, θα είναι μεγάλο το κέρδος σου".    

ΠΗΓΗ: Περιοδικό Πρός τή ΝΙΚΗ
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2016
ΤΕΥΧΟς 792 

ΤΟ ΓΝΩΜΙΚΟΝ...ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

ΤΟ ΓΝΩΜΙΚΟΝ...ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

.. Στην πνευματική ζωή δεν θα βάλη κανείς για πρότυπο τους κοσμικούς αλλά τους αγίους...

Ἡ Ὑπαπαντὴ τοῦ Κυρίου, καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ

Ἡ Ὑπαπαντὴ τοῦ Κυρίου, καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ

Μετὰ τὴν α' Στιχολογίαν

Κάθισμα Ἦχος α'

Αὐτόμελον

Χορὸς Ἀγγελικός, ἐκπληττέσθω τὸ θαῦμα, βροτοὶ δὲ ταῖς φωναῖς, ἀνακράξωμεν ὕμνον, ὁρῶντες τὴν ἄφατον, τοῦ Θεοῦ συγκατάβασιν· ὃν γὰρ τρέμουσι, τῶν οὐρανῶν αἱ Δυνάμεις, γηραλέαι νῦν, ἐναγκαλίζονται χεῖρες, τὸν μόνον φιλάνθρωπον.

 Δόξα... Καὶ νῦν... Τὸ αὐτὸ

 Μετὰ τὴν β' Στιχολογίαν

Κάθισμα Ἦχος α'

Τὸν τάφον σου Σωτὴρ

Ὁ ὢν σὺν τῷ Πατρί, ἐπὶ θρόνου ἁγίου, ἐλθὼν ἐπὶ τῆς γῆς, ἐκ Παρθένου ἐτέχθη, καὶ βρέφος ἐγένετο, χρόνοις ὢν ἀπερίγραπτος, ὃν δεξάμενος, ὁ Συμεὼν ἐν ἀγκάλαις, χαίρων ἔλεγε· Νῦν ἀπολύεις Οἰκτίρμον, εὐφράνας τὸν δοῦλόν σου.

 Δόξα... Καὶ νῦν... Τὸ αὐτὸ

Μετὰ τὸν Πολυέλεον

Κάθισμα Ἦχος δ'

Κατέπλαγη Ἰωσὴφ

Νηπιάζει δι' ἐμέ, ὁ Παλαιὸς τῶν ἡμερῶν, καθαρσίων κοινωνεῖ, ὁ καθαρώτατος Θεός, ἵνα τὴν σάρκα πιστώσῃ μου, τὴν ἐκ Παρθένου. Καὶ ταῦτα Συμεὼν μυσταγωγούμενος, ἐπέγνω τὸν αὐτόν, Θεὸν φανέντα σαρκί, καὶ ὡς ζωὴν ἠσπάζετο, καὶ χαίρων, πρεσβυτικῶς ἀνεκραύγαζεν· Ἀπόλυσόν με· σὲ γὰρ κατεῖδον, τὴν ζωὴν τῶν ἁπάντων. 

 Κάθισμα Ἦχος δ'

Κατεπλάγη Ἰωσὴφ

Ἐν τῷ ὄρει τῷ Σινᾷ, πάλαι κατεῖδε Μωϋσῆς, τὰ ὀπίσθια Θεοῦ, καὶ ἀμυδρῶς θείας φωνῆς, κατηξιώθη ἐν γνόφῳ τε καὶ θυέλλῃ, νῦν δὲ Συμεών, τὸν σαρκωθέντα Θεόν, ἀτρέπτως δι' ἡμᾶς ἐνηγκαλίσατο, καὶ γεγηθὼς ἠπείγετο τῶν τῇδε, πρὸς τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον· διὸ ἐβόα· Νῦν ἀπολύεις, τὸν δοῦλόν σου Δέσποτα.

  

Κοντάκιον Ἦχος α'

Ὁ μήτραν παρθενικὴν ἁγιάσας τῷ τόκῳ σου, καὶ χεῖρας τοῦ Συμεὼν εὐλογήσας ὡς ἔπρεπε, προφθάσας καὶ νῦν ἔσωσας ἡμᾶς Χριστὲ ὁ Θεός. Ἀλλ' εἰρήνευσον ἐν πολέμοις τὸ πολίτευμα, καὶ κραταίωσον Βασιλεῖς οὓς ἠγάπησας, ὁ μόνος φιλάνθρωπος.

Ὁ Οἶκος

Τῇ Θεοτόκῳ προσδράμωμεν, οἱ βουλόμενοι κατιδεῖν τὸν Υἱὸν αὐτῆς, πρὸς Συμεὼν ἀπαγόμενον, ὃν περ οὐρανόθεν οἱ Ἀσώματοι βλέποντες, ἐξεπλήττοντο λέγοντες· θαυμαστὰ θεωροῦμεν νυνὶ καὶ παράδοξα, ἀκατάληπτα, ἄφραστα, ὁ τὸν Ἀδὰμ δημιουργήσας βαστάζεται ὡς βρέφος, ὁ ἀχώρητος χωρεῖται ἐν ἀγκάλαις τοῦ Πρεσβύτου, ὁ ἐπὶ τῶν κόλπων ἀπεριγράπτως ὑπάρχων τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ, ἑκὼν περιγράφεται σαρκί, οὐ Θεότητι, ὁ μόνος φιλάνθρωπος.

Σ υ ν α ξ ά ρ ι ο ν

Τῇ Β' τοῦ αὐτοῦ μηνός, ἡ Ὑπαπαντὴ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐν ᾗ ἐδέξατο αὐτὸν εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ ὁ δίκαιος Συμεών.

Στίχοι

Κόλπους Πατρὸς τυποῦσι τοῦ σοῦ, Χριστέ μου,

Τοῦ Συμεὼν αἱ χεῖρες, αἱ φέρουσί σε.

Δέξατο δευτερίῃ Χριστὸν Συμεὼν παρὰ Νηῷ.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Ἀγαθοδώρου.

Στίχοι

Ἀγαθοδώρῳ δῶρον ἐξ ἐμῶν λόγων,

Δωρῶ, δοθέντι τῷ Θεῷ δι' αἱμάτων.

Αὐτῷ τῷ Θεῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν. 

ᾨδὴ θ'

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΑ

Ψαλλόμενα ἐν τῇ ᾨδῇ ταύτῃ

Ἦχος γ'

Ἀκατάληπτόν ἐστι, τὸ τελούμενον ἐν σοί, καὶ Ἀγγέλοις καὶ βροτοῖς, Μητροπάρθενε ἁγνή.

Ἀγκαλίζεται χερσίν, ὁ Πρεσβύτης Συμεών, τὸν τοῦ νόμου Ποιητήν, καὶ Δεσπότην τοῦ παντός.

Βουληθεὶς ὁ Πλαστουργός, ἵνα σώσῃ τὸν Ἀδάμ, μήτραν ᾤκησε τὴν σήν, τῆς Παρθένου καὶ ἁγνῆς.

Γένος ἅπαν τῶν βροτῶν, μακαρίζει σε Ἁγνή, καὶ δοξάζει σε πιστῶς, ὡς Μητέρα τοῦ Θεοῦ.

Δεῦτε, ἴδετε Χριστόν, τὸν Δεσπότην τοῦ παντός, ὃν βαστάζει Συμεών, σήμερον ἐν τῷ ναῷ.

Ἐπιβλέπεις πρὸς τὴν γῆν, καὶ ποιεῖς τρέμειν αὐτήν, καὶ πῶς γέρων κεκμηκώς, σὲ κατέχει ἐν χερσὶ;

Ζήσας ἔτη Συμεών, ἕως εἶδε τὸν Χριστόν, καὶ ἐβόα πρὸς αὐτόν. Νῦν ἀπόλυσιν ζητῶ.

Ἡ λαβὶς ἡ μυστική, ἡ τὸν ἄνθρακα Χριστόν, συλλαβοῦσα ἐν γαστρί, σὺ ὑπάρχεις Μαριάμ.

Θέλων ἐνηνθρώπησας, ὁ προάναρχος Θεός, καὶ ναῷ προσφέρεσαι, τεσσαρακονθήμερος.

Κατελθόντ' ἐξ οὐρανοῦ, τὸν Δεσπότην τοῦ παντός, ὑπεδέξατο αὐτόν, Συμεὼν ὁ Ἱερεύς.

Λάμπρυνόν μου τὴν ψυχήν, καὶ τὸ φῶς τὸ αἰσθητόν, ὅπως ἴδω καθαρῶς, καὶ κηρύξω σε Θεόν.

Μητροπάρθενε ἁγνή, τί προσφέρεις τῷ ναῷ, νέον βρέφος ἀποδούς, ἐν ἀγκάλαις Συμεών;

Νῦν ἀπόλυσιν ζητῶ, ἀπὸ σοῦ τοῦ Πλαστουργοῦ, ὅτι εἶδόν σε Χριστέ, τὸ σωτήριόν μου φῶς.

Ὃν οἱ ἄνω λειτουργοί, τρόμῳ λιτανεύουσι, κάτω νῦν ὁ Συμεών, ἀγκαλίζεται χερσί.

Δόξα...

Ἡ τῇ φύσει μὲν Μονάς, τοῖς προσώποις δὲ Τριάς, φύλαττε τοὺς δούλους σου, τοὺς πιστεύοντας εἰς σέ.

Καὶ νῦν...

Θεοτόκε ἡ ἐλπίς, πάντων τῶν Χριστιανῶν, σκέπε φρούρει φύλαττε, τοὺς ἐλπίζοντας εἰς σέ. 

Ἐξαποστειλάριον, αὐτόμελον

Ἐν πνεύματι τῷ ἱερῷ παραστὰς ὁ Πρεσβύτης, ἀγκάλαις ὑπεδέξατο, τὸν τοῦ νόμου Δεσπότην, κραυγάζων· Νῦν τοῦ δεσμοῦ με, τῆς σαρκὸς ἀπόλυσον, ὡς εἴρηκας ἐν εἰρήνῃ· εἶδον γὰρ τοῖς ὀφθαλμοῖς, ἀποκάλυψιν ἐθνῶν, καὶ Ἰσραὴλ σωτηρίαν. (Ἐκ γ')

Ἀπολυτίκιον Ἦχος α'

Χαῖρε κεχαριτωμένη Θεοτόκε Παρθένε· ἐκ σοῦ γὰρ ἀνέτειλεν ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, φωτίζων τοὺς ἐν σκότει. Εὐφραίνου καὶ σὺ Πρεσβύτα δίκαιε, δεξάμενος ἐν ἀγκάλαις τὸν ἐλευθερωτὴν τῶν ψυχῶν ἡμῶν, χαριζόμενον ἡμῖν καὶ τὴν Ἀνάστασιν.

  Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Προκείμενον. Ἦχος γ’

Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον, καὶ ἠγαλλίασε τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρί μου.

Στίχ. Ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ.

Πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα    7:7-17

Ἀδελφοί, χωρὶς πάσης ἀντιλογίας τὸ ἔλαττον ὑπὸ τοῦ κρείττονος εὐλογεῖται. Καὶ ὧδε μὲν δεκάτας ἀποθνῄσκοντες ἄνθρωποι λαμβάνουσιν, ἐκεῖ δὲ μαρτυρούμενος ὅτι ζῇ. Καὶ ὡς ἔπος εἰπεῖν, δι᾽ ᾽Αβραὰμ καὶ Λευΐ ὁ δεκάτας λαμβάνων δεδεκάτωται, ἔτι γὰρ ἐν τῇ ὀσφύϊ τοῦ πατρὸς ἦν ὅτε συνήντησεν αὐτῷ ὁ Μελχισεδέκ. Εἰ μὲν οὖν τελείωσις διὰ τῆς Λευϊτικῆς ἱερωσύνης ἦν, (ὁ λαὸς γὰρ ἐπ᾽ αὐτῇ νενομοθέτητο), τίς ἔτι χρεία κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ ἕτερον ἀνίστασθαι ἱερέα καὶ οὐ κατὰ τὴν τάξιν ᾽Ααρὼν λέγεσθαι; Μετατιθεμένης γὰρ τῆς ἱερωσύνης ἐξ ἀνάγκης καὶ νόμου μετάθεσις γίνεται. Ἐφ᾽ ὃν γὰρ λέγεται ταῦτα φυλῆς ἑτέρας μετέσχηκεν, ἀφ᾽ ἧς οὐδεὶς προσέσχηκε τῷ θυσιαστηρίῳ· Πρόδηλον γὰρ ὅτι ἐξ ᾽Ιούδα ἀνατέταλκεν ὁ Κύριος ἡμῶν, εἰς ἣν φυλὴν οὐδὲν περὶ ἱερωσύνης Μωϋσῆς ἐλάλησεν. Καὶ περισσότερον ἔτι κατάδηλόν ἐστιν, εἰ  κατὰ τὴν ὁμοιότητα Μελχισεδὲκ ἀνίσταται ἱερεὺς ἕτερος, ὃς οὐ κατὰ νόμον ἐντολῆς σαρκικῆς γέγονεν, ἀλλὰ κατὰ δύναμιν ζωῆς ἀκαταλύτου, μαρτυρεῖ γὰρ, ὅτι σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ.

Ἀλληλούϊα. Ἦχος δ΄

Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλον σου, Δέσποτα.

Στίχ. Φῶς εἰς αποκάλυψιν ἐθνῶν.

Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν

β΄ 22 - 40

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἀνήγαγον οἱ γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν εἰς Ἱεροσόλυμα παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ, ²³ καθὼς γέγραπται ἐν νόμῳ Κυρίου ὅτι πᾶν ἄρσεν διανοῖγον μήτραν ἅγιον τῷ Κυρίῳ κληθήσεται, ²⁴ καὶ τοῦ δοῦναι θυσίαν κατὰ τὸ εἰρημένον ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου, ζεῦγος τρυγόνων ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν. ²⁵ Καὶ ἰδοὺ ἦν ἄνθρωπος ἐν Ἰερουσολύμοις ᾧ ὄνομα Συμεών, καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος καὶ εὐλαβής, προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ Πνεῦμα ἦν ἅγιον ἐπ' αὐτόν· ²⁶ καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἢ ἴδῃ τὸν Χριστὸν Κυρίου. ²⁷ καὶ ἦλθεν ἐν τῷ Πνεύματι εἰς τὸ ἱερόν· καὶ ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν τοῦ ποιῆσαι αὐτοὺς κατὰ τὸ εἰθισμένον τοῦ νόμου περὶ αὐτοῦ ²⁸ καὶ αὐτὸς ἐδέξατο αὐτὸν εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ καὶ εὐλόγησε τὸν Θεὸν καὶ εἶπε· ²⁹ Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ, ³⁰ ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ³¹ ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν. ³² φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ. ³³ καὶ ἦν Ἰωσὴφ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ θαυμάζοντες ἐπὶ τοῖς λαλουμένοις περὶ αὐτοῦ. ³⁴ καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς Συμεὼν καὶ εἶπεν πρὸς Μαριὰμ τὴν μητέρα αὐτοῦ· Ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον. ³⁵ καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ῥομφαία, ὅπως ἂν ἀποκαλυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοί. ³⁶ Καὶ ἦν Ἅννα προφῆτις, θυγάτηρ Φανουήλ, ἐκ φυλῆς Ἀσήρ· αὕτη προβεβηκυῖα ἐν ἡμέραις πολλαῖς, ζήσασα μετὰ ἀνδρὸς ἔτη ἑπτὰ ἀπὸ τῆς παρθενίας αὐτῆς, ³⁷ καὶ αὐτὴ χήρα ἕως ἐτῶν ὀγδοήκοντα τεσσάρων, ἣ οὐκ ἀφίστατο ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ νηστείαις καὶ δεήσεσι λατρεύουσα νύκτα καὶ ἡμέραν· ³⁸ καὶ αὕτη αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐπιστᾶσα ἀνθωμολογεῖτο τῷ Κυρίῳ καὶ ἐλάλει περὶ αὐτοῦ πᾶσι τοῖς προσδεχομένοις λύτρωσιν ἐν Ἱερουσαλήμ. ³⁹ Καὶ ὡς ἐτέλεσαν πάντα τὰ κατὰ τὸν νόμον Κυρίου, ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Γαλιλαίαν εἰς πόλιν ἑαυτῶν Ναζαρέτ. ⁴⁰ Τὸ δὲ παιδίον ηὔξανε καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι πληρούμενον σοφίας, καὶ χάρις Θεοῦ ἦν ἐπ' αὐτό.

 

ΠΑΤΗΣΕ ΠΑΝΩ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥΣ

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

ΚΗΡΥΓΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ - ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΡΕΣΠΩΝ ΚΑΙ ΕΟΡΔΑΙΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ

 Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ