ΠΡΟΣΔΟΚΩ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΕΚΡΩΝ

ΠΡΟΣΔΟΚΩ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΕΚΡΩΝ

Σε μια από τις τεμπέλικες και άσκοπες περιηγήσεις μου στο Ιντερνετ, έπεσα πάνω σε μια ψυχούλα που μου θύμισε γιατί υπάρχω και τι σημαίνει Χριστός και άνθρωπος.

Ο θάνατος των δικαίων μόνο ένδοξος και γενναίος μπορεί να είναι.

Άραγε πρέπει να δυσανασχετούμε για την δική μας θλίψη και τον δικό μας σταυρό; Ο Χριστός μας θυσιάστηκε για μας, μαρτύρησε για μας και ανέστησε τον άνθρωπο εκ του Άδου, ώστε τώρα εμείς να μπορούμε να ζούμε με την ελπίδα της μέλλουσας ζωής. Γίναμε οφειλέτες και αναμένουμε Ανάσταση Νεκρών. 

Ο Κύριος έδωκεν, ο Κύριος αφείλατο· ως τω Κυρίω έδοξεν, ούτω και εγένετο είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον εις τους αιώνας, Ιώβ α΄ 21.

ΦΩΣ ΙΛΑΡΟΝ

ΦΩΣ ΙΛΑΡΟΝ

Φως ιλαρόν αγίας δόξης, αθανάτου Πατρός, ουρανίου, αγίου, μάκαρος, Ιησού Χριστέ. Ελθόντες επί την ηλίου δύσιν, ιδόντες φως εσπερινόν, υμνούμεν Πατέρα, Υιόν και Άγιον Πνεύμα Θεόν. Άξιόν Σε εν πάσι καιροίς υμνείσθαι φωναίς οσίαις. Υιε Θεού, ζωήν ο διδούς·  διο ο κόσμος Σε δοξάζει.

Το Φως ιλαρόν είναι πρωτοχριστιανικός λυχνικός ύμνος, δηλ. εσπερινός ύμνος της πρωτοχριστιανικής λατρείας, η «επιλύχνιος ευχαριστία», όπως τον ονομάζει ο άγιος Βασίλειος ο Καππαδόκης. Ο περίφημος αυτός ύμνος είναι ποίημα ενός από τους άγιους Μάρτυρες και Ομολογητές των πρώτων αιώνων και μάλιστα της περιοχής αυτής - της Καππαδοκίας και Συρίας. Μια αρχαία παράδοσις τον αποδίδει στον άγιο Ιερομάρτυρα Αθηνογένη, που εμαρτύρησε με δέκα μαθητές του επί Διοκλητιανού στις 16 Ιουλίου στην Σεβαστία, γειτονική πόλη της Καισαρίας, γι' αυτό και ζωγραφίστηκε σε πολλές εκκλησίες της Καππαδοκίας.

 Ο ύμνος Φως ιλαρόν είναι ωραιότατο χριστιανικό ποίημα το οποίο δοξολογεί τον Θεό κατά την εσπερινή ώρα της δύσεως του ηλίου· την ώραν αυτή που απλώνεται στην γη μας ένα χαριτωμένο, ιλαρό φως, με το οποίο τελειώνει η ημέρα, αλλά και προμηνύεται η νύχτα και από την νύχτα πάλι η άλλη ημέρα.

 Το περιεκτικό αυτό φωταγωγικό και φωτοδοξολογικό λατρευτικό ποίημα Φως ιλαρόν, όπως είχε αρχίσει με δοξολογία του Θεού δια Χριστού εν Αγίω Πνεύματι, έτσι και τελειώνει με δοξολογία του Θεού Πατρός δια του Ζωοδότου Υιού Του εν τω Ζωηφόρω Αγίω Πνεύματι, συμπεριλαμβανομένου και του κόσμου.

 ΠΗΓΗ: https://ront-ekklisiastikis-ymnodias.webnode.gr/

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ὑμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος (Ματθ. κ΄, 26)

     Είναι αίτημα των καιρών...Μας λείπουν εκείνοι που, φωτισμένοι οι ίδιοι και ολοκληρωμένοι σαν άνθρωποι, θα εμπνεύσουν στην πράξη μια ζωή με ιδανικά, προοδευτική και επιτυχημένη και στα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας. Οι υλιστικές αντιλήψεις που βρήκαν έδαφος να εισχωρήσουν στη ζωή μας διέβρωσαν ιδιαιτέρως εκείνους που είναι προορισμένοι, κεκλημένοι να γίνουν ηγέτες. 

       Χάρη σ'αυτή τη νοοτροπία την περιορισμένη, που βλέπει τον άνθρωπο σαν σάρκα μόνο, έχασαν πολλά από τα ηγετικά μας στελέχη τον προορισμό τους. Αντιμετωπίζουν μόνο τη χωματένια ύπαρξή μας. Αγνοούν την πραγματικότητα. Αποκτούν ένα πολύ περιορισμένο ορίζοντα δραστηριότητας και επιδιώξεων. Γίνεται σύνθημα το "φάγωμεν, πίωμεν, αύριον γαρ αποθνήσκομεν"...

      ...Αποτέλεσμα; Γεμίζει με πικρία και απογοήτευση η ψυχή μας σαν βλέπουμε θέσεις ηγετικές να κατέχονται από άτομα ανάξια να τις κατέχουν. Αγανακτούμε διαπιστώνοντας πως άνθρωποι που λόγω της μορφώσεως ή της καταγωγής και της θέσης τους έχουν καθήκον να επιτελούν ηγετικό ρόλο στην κοινωνία, αποτελούν την αιτία της σήψεως της. Αυτή η πικρία και η αγανάκτηση δείχνει πόσο αιθάνεται ο καθένας μας την ανάγκη να δούμε φωτισμένους και ικανούς οδηγούς. Κι όταν τους βρούμε, μας παίρνουν κυριολεκτικά την καρδιά. Τους χειροκροτούμε και τους ακολουθούμε ολόψυχα. Εμπνέουν και σ'εμάς τη διάθεση να επιτελέσουμε το καθήκον μας.....

        Για να αναδειχτούν όμως πραγματικοί ηγέτες πρέπει να ακολουθήσουν το νόμο που τους αναδεικνύει. Είναι ξένος προς την υλιστική νοοτροπία. Από τη θεϊκή σοφία βγαλμένος και με την ανθρώπινη πείρα διαπιστωμένος..."ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ὑμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος (Ματθ. κ΄, 26)". Να το μυστικό του πραγματικού ηγέτη. Να είναι υπηρέτης τωνσ υνανθρώπων του. Να είναι δούλος των άλλων. Όχι να ζητάμε να μας εξυπηρετούν. Μέλημα μας εμείς να εξυπηρετούμε τους άλλους...

     ...Ω εαν εφαρμοζόταν στην οικογένεια αυτός ο κανόνας! Θα έπαυε η κρίση που τη μαστίζει...Πολλά διαζύγια θα αποτρέπονταν, πολλά μίση θα αποφεύγονταν τότε.  Και η οικογένεια που θα γινόταν το στάδιο εντός τέτοιου αγώνα θα ήταν το βασικό κέντρο εκπαιδεύσεως ηγετών. Το παιδί που εμπνευσμένο από το παράδειγμα των μεγαλυτέρων του μέσα στο σπίτι θα συνηθίσει να βλέπει κυρίως υποχρεώσεις για τον εαυτό του, θα συμπεριφερθεί το ίδιο και στον κοινωνικό στίβο.

         Όχι δικαιώματα λοιπόν. Υποχρεώσεις κυρίως πρέπει να απαιτούμε από τον εαυτό μας. Να αισθανόμαστε την ανάγκη από αγάπη να υπηρετούμε τους άλλους  και να μην ζητούμε να μας υπηρετούν. Όσο περισσότερο κανένας προσφέρει, όσο πιο πολύ διακονεί, όσο ταπεινά επιδιώκει να εξυπηρετεί τους άλλους, τόσο περισσότερο ανεβαίνει στην κοινή συνείδηση, τόσο αποδεικνύεται "πρώτος" και "μέγας".

     ...Αδερφέ μου, όποια θέση κι αν κατέχεις στην κοινωνία: Επιστήμων ή βιοπαλεστής, επιχειρηματίας ή εργάτης, υπάλληλος ή αγρότης, κληρικός ή λαϊκός, πατέρας, σύζυγος, κόρη, νοικοκυρά, νέος ή γέροντας, είναι αδιάφορο. Υψηλά αξιώματα και πλούτη πέτυχες; Παλεύεις για να αντιμετωπίσεις τα καθημερινά σου προβλήματα; Δεν έχει σημασία. Καλείσαι κι εσύ να γίνεις ηγετικό στοιχείο στην κοινωνία...Υπηρετώντας συνεχώς τον άνθρωπο. Ακολούθησε την κι εσύ αυτή την επιταγή. Αναδεικνύει ηγέτες.

                                                                                                                                            7/4/1968

Πηγή: ΕΛΘΕΤΩ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΣΟΥ - ΤΟΜΟΣ Β

          ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΕΡΚΥΡΑΣ Κ ΠΑΞΩΝ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ ΒΑΓΕΝΑ  

             ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ 

ΤΟ ΓΝΩΜΙΚΟΝ...ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

ΤΟ ΓΝΩΜΙΚΟΝ...ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

«Αν λάβη υπ' όψιν του κανείς τι πνευματική ακαθαρσία έχει μέσα του, δεν θα καθήση τόσο σχολαστικά να βγάλη και τον παραμικρό λεκέ από τα ρούχα του, γιατί αυτά είναι χίλιες φορές καθαρότερα από την ψυχή του... Αυτό που χρειάζεται, είναι να στρέψη όλη τη φροντίδα του στην πνευματική καθαρότητα, στην εσωτερική ομορφιά και όχι στην εξωτερική».

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑ Η ΑΥΓΟΥΣΤΑ) _ ΚΕΡΚΥΡΑ 2016

 

ΠΑΤΗΣΕ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ
ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ_ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΡΕΣΠΩΝ ΚΑΙ ΕΟΡΔΑΙΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

ΠΗΓΗ: www.pigizois.net

              www.youtube.gr (Ιπποκράτης ic xc ni ka και Αντώνης Σουέρεφ) 

ΤΡΙΩΔΙΟΝ

Άνοιξε το Τριώδιο 

Το Τριώδιο είναι λειτουργικό βιβλίο πού περιέχει υμνολογικό υλικό των Ιερών Ακολουθίών της περιόδου από Κυριακής του Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι το εσπέρας του Μεγάλου Σαββάτου.

Το Τριώδιο προπαρασκευάζει τους πιστούς για τον άξιο εορτασμό των Παθών και της Αναστάσεως με πνευματική καλλιέργεια και συμμετοχή, με αγώνα μετανοίας, προσευχής και νηστείας.

 

Το Σάββατο στον εσπερινό του Τελώνου και Φαρισαίου ο Δεξιός Ιεροψάλτης κατέρχεται από το αναλόγιό του και λαμβάνει το Τριώδιο που βρίσκεται κάτω από την εικόνα του Χριστού στο τέμπλο, κάνει τρεις μετάνοιες και πηγαίνει ξανά στο αναλόγιο του.

 

 Το Τριώδιο διαιρείται σε δύο τμήματα.
α) Το προ της Νηστείας
(Τελώνου και Φαρισαίου,  Ασώτου, Απόκρεω, Τυροφάγου)
και
β) της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και της Μ. Εβδομάδας

• Α’ Κυριακή των Νηστειών – της Ορθοδοξίας, 
• Β’ Κυρ. Νηστειών- Αγ. Γρηγορίου Παλαμά, 
• Γ’ Κυρ. Νηστειών- Σταυροπροσκυνήσεως, 
• Δ’ Κυρ. Νηστειών – Αγ. Ιωάννου της Κλίμακος,
• Ε’ Κυρ. Νηστειών- Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας, 
• Στ’ Κυρ. Νηστειών- Βαΐων
• Μ. Εβδομάδα

Το Τριώδιο διαμορφώθηκε σε τελική μορφή γύρω στον 15ο αιώνα και ονομάστηκε έτσι γιατί οι Κανόνες κατά τις καθημερινές ακολουθίες του Όρθρου περιλαμβάνουν τρεις ωδές την η’, θ’ και μια από τις πρώτες ωδές. 

 

 "Ὁ Δημιουργός τῶν ἄνω καί τῶν κάτω

Τρισάγιον μέν ὕμνον ἐκ τῶν Ἀγγέλων

Τριώδιον δέ παρ' ἀνθρώπων δέχου".

Με τους στίχους αυτούς προοιμιάζονται τα συναξάρια της περιόδου του Τριωδίου. Οι άγγελοι ψάλλουν στον δημιουργό των, τον «δημιουργό των άνω», τον τρισάγιο ύμνο. Μαζί με αυτούς και οι φωνές των ανθρώπων, που έρχονται  να ψάλουν στον δημιουργό των, τον «δημιουργό των κάτω», τριωδίους ύμνους. 

Το Τριώδιο μας θυμίζει όλες τις ευεργεσίες του Θεού, τις οποίες έκανε από τότε που μας δημιούργησε. Θέλει ακόμη η Εκκλησία μας την περίοδο αυτή να μας βοηθήσει να μην ξεχάσουμε πως είμαστε πλάσματα του Θεού με τελικό μας προορισμό την ένωση μας με τον Θεό.

Το Τριώδιο μας μιλάει επίσης και για τα άγια Πάθη του Κυρίου μας, για την Ανάσταση Του και την άνοδο του στους ουρανούς.

Οι Ύμνοι του Τριωδίου είναι ανεπανάληπτα κείμενα. Είναι κείμενα θεολογικά, δοξολογικά και κατηχητικά.

Πηγές: http://orthodoxanswers.gr/
            http://www.apostoliki-diakonia.gr

ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑ Η ΑΥΓΟΥΣΤΑ

ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑ Η ΑΥΓΟΥΣΤΑ

Ἀπολυτίκιον

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. δ΄. 
Ὀρθοδοξίας καλλονή, εὐσεβείας ἀκρόπολις καὶ ἐπίκουρος, τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, σεπτῶν εἰκόνων φαιδρὰ διακόσμησις, Βασίλισσα σεμνὴ, Θεοδώρα πανεύφημε, ταῖς πρὸς Θεὸν πρεσβείαις σου, λύτρωσαι ἐκ τῶν αἱρέσεων, τοὺς εὐφημοῦντάς σε, ἄνωθεν ἀεὶ ἁμαρτημάτων τὴν λύσιν βραβεύουσα.

Η Αγία Θεοδώρα γεννήθηκε το 815 μ.Χ., στην Παφλαγονία της Μικράς Ασιάς. Απέκτησε με τον εικονομάχο αυτοκρατορα Θεόφιλο έναν υιό το Μιχαήλ και πέντε θυγατέρες τη Θέκλα, την Άννα, την Αναστασία, την Πουλχερία και τη Μαρία.

Η αυτοκράτειρα Θεοδώρα διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην πολιτική και θρησκευτική πάλη γύρω από το ζήτημα της λατρείας ή όχι των εικόνων, που είχε ξεκινήσει ήδη από το 730 μ.Χ., από τον ιδρυτή της δυναστείας των Ισαύρων Λέοντα τον Γ. Η διαμάχη αυτή χώρισε το Βυζάντιό σε δύο μέρη στους εικονολάτρες και στους εικονομάχους. Ο αυτοκράτορας Θεόφιλος ακολούθησε εικονομαχική πολιτική. Με βασανιστήρια, διώξεις και καταστροφή ιερών κειμηλίων και εικόνων (π.χ. ασβέστωναν τις ιερές Εικόνες). Αγία Θεοδώρα η Αυγούστα και το άφθαρτο λείψανό της στην Κέρκυρα Η αυτοκράτειρα Θεοδώρα έμεινε πιστή στις θρησκευτικές αρχές που είχε διδαχθεί από τους γονείς της και μαζί με τα παιδία της κρυφά στα διαμερίσματα της αλλά και σ'; επισκέψεις στην μητέρα της, απέδιδαν τις πρέπουσες τιμές στους Αγίους. Αποκαλούσαν μητέρα και παιδία τις ιερές Εικόνες ''καλά νινιά'' για να μην καταλάβει κάτι ο αυτοκράτορας. Το 842 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Θεόφιλος αρρώστησε βαριά από δυσεντερία τόσο που παραμορφώθηκε το στόμα του και ο λάρυγγάς του είχε βγει έξω. Σε όραμά της η αυτοκράτειρα Θεοδώρα είδε, την άχραντο Θεοτόκο με το θείο βρέφος αγκαλιά, περιστοιχισμένη με λαμπροφορεμένους αγγέλους, οι οποίοι έδερναν το Θεόφιλο ανελέητα. Καθώς ξύπνησε άκουσε το σύζυγο της να λέει αναστενάζοντας,’’Αλίμονό σε μένα τον άθλιο και δυστυχή. Για τις αγίες Εικόνες με κτυπάνε.’’; η Θεοδώρα παρακαλούσε θερμά την εικόνα του Χριστού που είχε βγάλει από τα σεντούκια, να τον λυπηθεί. Ξαφνικά ο Θεόφιλος άρπαξε και καταφιλούσε μια εικόνα, που σαν εγκόλπιο είχε κρεμασμένη ένας από τους παρευρισκομένους. Το θαύμα έγινε και το στόμα και ο λάρυγγάς του επανήλθαν στη φυσιολογική τους κατάσταση. Με το θάνατο του συζύγου της το 842 ανέβηκε στο θρόνο ο ανήλικος υιός της Μιχαήλ σε ηλικία τριών ετών. Η Αυγούστα, ως επίτροπος του υιού της συγκρότησε και επικύρωσε τα πρακτικά της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου της Νίκαιας (787), κατέβασε από τον πατριαρχικό θρόνο τον εικονομάχο Ιωάννη, τον έβδομο και ανέβασε το Μεθόδιο. Επίσης αποφασίστηκε η οριστική αναστήλωση των ιερών Εικόνων. Έδωσε εντολή ν' αφεθούν ελεύθεροι από τις φύλακες και να επιστρέψουν από τις εξορίες όσοι εξαιτίας των εικόνων είχαν βασανισθεί και διωχθεί. Με απόφαση Συνόδου το 842, συγκεντρώθηκαν στην Αγία Σοφία όσοι Πατέρες , μοναχοί , κληρικοί είχαν διασωθεί από την αυτοκρατορική οργή και μ'επικεφαλής την Αυτοκράτειρα Θεοδώρα και τον υιό της Μιχαήλ, τέλεσαν λιτανεία των Ιερών Εικόνων με θυμιατά, λαμπάδες και επανέφεραν στους ναούς τις ιερές Εικόνες. Η εκκλησία μας τιμά και εορτάζει αυτό το γεγονός κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή των Νηστειών, η οποία ονομάσθηκε Κυριακή της Ορθοδοξίας. Όμως κηδεμόνας του Μιχαήλ ήταν ο αδερφός της Βάρδας, άνθρωπος ποταπός και ασεβής, που παρέσυρε σε ανόσιες πράξεις τον ανιψιό του. Αφού συκοφάντησε για κατάχρηση του αυτοκρατορικού ταμείου τη Θεοδώρα και πως επιβουλευόταν τον υιό της, κατάφερε να ξεσηκώσει το Μιχαήλ εναντίον της και την έκλεισε στο μοναστήρι των Γαστρίων μαζί με τις κόρες της. Εκεί εξανάγκασε τον Πάτρωνα, αδερφό της Θεοδώρας να τις κάρει μοναχές, χωρίς τη θελήσή του, ενάντια στην ελευθερία του ατόμου και στους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας. Έζησε έως την κοίμηση της εκεί, διαπρέποντας στο μοναχικό βίο όπως και στον αυτοκρατορικό με τις αρετές και την πιστή της, στηρίζοντας τις κόρες τις. H αληθινή της ευσέβεια και η ορθόδοξη πίστη της, δεν άφησαν τη Θεοδώρα να παρασυρθεί από αλαζονεία, ματαιοδοξία για την βασιλική δόξα που είχε ζήσει, αλλά με πραγματική ταπείνωση έζησε εν Χριστώ. Κοιμήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου του 867, μετά την ανακομιδή το ιερό λείψανό της βρέθηκε άθικτο, ευωδίαζε μύρο και επιτελούσε πολλά θαύματα, η εκκλησία μας την ανακήρυξε Αγία. Το σεπτό σκήνωμα, φυλασσόταν έως το 1456 στην Κωνσταντινούπολη, μετά την πτώση της μεταφέρθηκε στον Μητροπολιτικό Ναό της Κέρκυρας. Η μνήμη της τιμάται στις 11 Φεβρουαρίου Κάθε χρόνο, μετά από απόφαση του μακαριστού Μητροπολίτου Τιμοθέου Τριβιζά το 1984, την Κυριακή της Ορθοδοξίας τελείται ιερά λιτάνευση του σεπτού σκηνώματος της Αγίας Θεοδώρας στην πόλη της Κέρκυρας.

 ΠΑΤΗΣΕ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΑΓΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΑΣ ΤΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΑΣ

ΛΙΤΑΝΕΥΣΗ ΙΕΡΟΥ ΣΚΗΝΩΜΑΤΟΣ ΑΓΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΑΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Πηγή: www.corfuland.gr